Oceaniëstraat recto/verso

Elly Van Eeghem

© Elly Van Eeghem © Elly Van Eeghem
2011

ontdubbelde installatie
recto: tekstprojectie 20 min (voorkant)
verso: visueel archief (achterkant)

Oceaniëstraat recto/verso maakte deel uit van Van Eeghems artistiek onderzoek aan de School of Arts KASK naar zogenaamde urban cracks, onbestemde breuklijnen in de stad die schijnbaar leeg zijn. Het zijn plekken in tussentijd die deel zijn van de voortdurend veranderende stad waar gebouwd en afgebroken wordt, waar open ruimtes ontstaan en verdwijnen. Urban cracks zijn plekken die eerder gegroeid dan gepland lijken.
In 2010 begon Elly Van Eeghem te werken in een van de meest veranderende buurten van Gent. De omgeving van de Oude Dokken is het onderwerp van een grootschalig stadsvernieuwingsproject dat het gebied zal omvormen tot een nieuw stadsdeel aan het water. Van Eeghem maakte in de wijk een reeks gelaagde fotografische beelden. Tot een eigenaardige plek aan de Oceaniëstraat haar trof: een restruimte ingesloten tussen een bedrijventerrein, een alleenstaand woonhuis en een doorsteek voor vrachtverkeer en bewoners van nabijgelegen woonblokken. Een soort inham die voornamelijk gebruikt wordt als stortplaats en dus een doorn in het oog is van veel voorbijgangers.

Oceaniëstraat recto/verso is een kroniek van Van Eeghems herhaalde terugkeer naar deze plek. Aan de hand van archiefmateriaal ontdekte ze dat de verloren inham die ze wekenlang filmde ooit een belangrijke doorgang was voor transport van katoenbalen.
Onder de kasseien van de Oceaniëstraat lopen restanten van een oude spoorlijn die de havendokken met de katoenfabriek verbond. Deze fabriek stond ongeveer op de plaats waar tegenwoordig de grote woontorens gelegen zijn.
Wat ooit een belangrijke doorgang was, is nu een uitgesloten overblijfsel. De nutteloze plek die haar intrigeerde, bleek een betekenisvol spoor van een industrieel verleden. Maar ook van een stilstaand heden en een onzekere toekomst.
De woord/beeld-installatie Oceaniëstraat recto/verso vertelt iets over hoe steden zich ontwikkelen en hoe een interventie betekenissen losmaakt van een plek.

De tekstprojectie (recto) staat centraal in het werk, niet als uitleg bij een beeld, maar als beeld op zich. Hij vertelt iets over het proces 'achter de schermen' en het stelselmatig ontdekken van verschillende betekenissen en geschiedenissen van de plek.
Het visueel archief (verso) bestaat uit historisch materiaal, eigen beelden en een video-kroniek.

blog comments powered by Disqus
Please upgrade your web browser now. Internet Explorer 6 & 7 is no longer supported.>